نامش وحیده صمیم است، بیست ساله. هنوز روزهای اول آمدنش در استرالیا را به یاد دارد.

اولین باری بود که پدرش را بعد از سال ها دوری از نزدیک می دید.

وحیده در مصاحبه با شبکه SBS News استرالیا می گوید: “فکر می کنم پنج یا شش سال بود که پدرم را ندیده بودم و او را اصلا نشناختم. عکس هایی از او را دیده بودم. درباره او چیزهایی شنیده بودم. مردم همیشه درباره این صحبت می کردند که او این کار و آن کار را چگونه انجام می دهد. آن ها می گفتند که تو دقیقا شبیه پدرت هستی اما من این حس را داشتم که پدرم را دقیق نمی شناسم و نمی دانم که او چه شکلی است.”

وحیده صمیم می گوید پدرش چاره ای به جز ترک افغانستان جهت یافتن زندگی بهتر برای خانواده هزاره اش نداشت.

این شبکه خبری در ادامه می افزاید که در افغانستان، هزاره ها مورد آزار قرار می گیرند و اغلب مجبور می شوند تا در مناطق دورافتاده افغانستان که فرصت های آموزشی کمتری وجود دارد، زندگی کنند.

وحیده می گوید: ” بسیاری از ما مجبور بودیم برده و یا خدمت کار شویم و یا مجبور به زندگی در مناطق دوردست مرکزی شویم که شرایط آب و هوایی سختی دارد. تا جایی که از گذشته به یاد دارم و حتی حالا هم بسیاری از هزاره ها تحصیل کرده نیستند چرا که بسیار به انزوا کشانده شدند و بسیار مورد تبعیض قرار گرفتند.”

پدر وحیده با قایق به استرالیا آمد و هفت ماه را در بازداشت به سر برد تا این که به او ویزای موقت دادند.

زمانی که به استرالیا آمد، وحیده تنها هشت سال سن داشت و با این که با زبان انگلیسی آشنایی نداشت، در مکتب خوش درخشید و تحصیل خود را در دانشگاه ادامه داد.

او حالا جزء یکی از ۱۰۵ دانشجویی است که برای بورسیه “نیو کلومبو پلان” سال ۲۰۱۷ در سطح استرالیا انتخاب شده است. جولی بیشاپ وزیر خارجه و پیتر کازگرو، فرماندار کل استرالیا طی مراسمی این بورسیه را به او و ۱۰۴ دانشجوی دیگر اعطا کردند. این بورسیه هر ساله به ممتازترین دانشجویان سطح استرالیا داده می شود تا آنان یک دوره آموزشی و کارآموزی را در یکی از کشورهای حوزه هند و اقیانوس آرام تجربه کنند.

وحیده که در رشته تجارت تحصیل می کند با استفاده از این بورسیه که از سوی دولت فدرال تمویل می شود، می تواند طی سال آخر دانشگاه، شش ماه را در هنگ کنگ سپری کند.

وحیده می گوید: ” آمدن به دانشگاه به نوعی یک دستاورد بزرگ است چرا که مادرم هیچ وقت به مکتب نرفت و پدرم هم نتوانست تحصیلش را تکمیل کند. پس این که من بتوانم بورسیه بدست آورم و در خارج تحصیل کنم یک دستاورد واقعا بزرگ است و من واقعا خوش چانس و ممتاز هستم.”

هدف دراز مدت وحیده صمیم، کار در سازمان ملل است.

او می گوید که فکر می کنم کار در آن جا باید خیلی جالب باشد، این که بتوانی استرالیا و همچنین وطن اصلی ات، افغانستان را نمایندگی کنی. افغانستان جایی است که از آن جا آمدم و لازم است به تمام مردمی که در افغانستان از کاروان پیشرفت عقب مانده اند، کمک کنم.

اشتراک گذاری.

پاسخ دهید